Böylece bir akşam daha çöktü üzerime tenha
Sigaramın dumanı dağılırken geçmişe bir selam
Yine sensizliğin acı tadı dilimde
Bir kitap daha bitti, sayfalar arasında kayboluş
Her satırda seni aradım, bulamadım bir türlü
Belki de yazılmamıştın benim öyküme
Oysa ne çok yakışırdın kelimelerimin arasına
Kahve kokusuyla karışan yalnızlığım artıyor
Eskimiş bir sandalyede hayaller kurarak
Böylece bir gece daha süzüldü içime sessizce
Yarın yine aynı senfoni, aynı bekleyiş belki
Kim bilir, belki de bir gün değişir bu kader