Biliyorum sana dönen yollar tükendi
Üstelik sen de hiç inanmadın bana
Ne kadar içten ve arada bir gölge;
Anılar, hayaller, aramızda bir uzaklık gibi
Uyuşmuş uyuşmuş, hep seni bekledim
Yalnız seni, yalnız senin sesini
Sen Bayan Terkediş, sen acım sızım
Ben artık kendime gelemem bu yangınla
Şimdilerde bir yabancı gibi yürüyorum sokaklarda
Yoksa sevgi dolu biriyim aslında, anla ki
Hatırlamıyorum dumanı tüten bir çay içtiğimi
Ve içim almaz kurumuş yaprakları
Kaç kez sana uzaktan seslendim rüyalarımda;
Hangi sözü yazsam, boşa geçmiş sanki
Tek taraflı özlem kişiyi nasıl çürütüyor
Nasıl unutmuşum senin çoktan gittiğini
Ahmakça ve seni yoran çabalarım oldu;
Affet bir daha olamaz artık hiçbiri
Unutmamak için elimden geleni yaparım
Bu böyle hiç de kolay değil belli ki…
Alışırım seni yalnız hayallerde yaşamaya;
Bunun verdiği teselli de yok değil ki