Kül Manzaraları

Bir devrin sonu,
Yüzlerde yorgun soru,
Sessiz vedalar.
Hatıralar bir bir silinir,
Aşkın külleri savrulur,
Yalanlar birikir, gönül usul usul erir,
Yalnızlık yorganı örter,
Bir kalp unutulur.
Belki de suç yoktu,
Sadece yol yoktu,
Umutsuz arayışlar.
İhanet bir zehir gibi akar,
Hayaller ansızın kaybolur,
Gözyaşları bir nehir gibi çağlar,
Bir ömür böylece solar,
Yüzlerde hüzünlü bakışlar.
Affetmek mi, unutmak mı zor?
Geçmişin izleri asla silinmez,
Her yeni gün bir umut mu, bir yalan mı?
Küllerden doğmak mümkün mü?
Yeniden sevmek, yeniden başlamak mı?