Köklerim Yerde, Dallarım Gökte

Büyüdüm işte böyle kök saldım
Derinlere inen bir arayışla
Yüzüm dönük hep gökyüzüne
Yalnızım evet yapraklarım dökülüyor bir bir
Ama dimdik ayaktayım, rüzgara meydan okuyorum
Hatırlıyorum baharları, kuşların cıvıltısını
Güneşin tenimi ısıttığı o güzelim günleri
Şimdi ise bir sessizlik var içimde
Karanlık bir gölge üzerimde
Yine de bekliyorum, baharı bekliyorum
Kabuk bağladı yaralarım, acılarım sindi içime
Yılların yorgunluğu var dallarımda
Ama umut var, filizlenme umudu
Yeşermek yeniden, hayata tutunmak
Belki bir gün bir kuş konar omzuma
Belki bir çocuk ismimi kazır gövdeme
Gidiyorum işte böyle, bir başıma
Yol uzun, mevsim sonbahar
Yine de direniyorum, ayaktayım
Köklerim beni tutuyor sıkıca
Bir umut var içimde, yeniden doğuş umudu
Belki bir gün çiçek açarım yeniden
Belki bir gün meyve veririm
O zaman anlarsınız beni, sessizliğimi
O zaman duyarsınız içimdeki feryadı
Köklerim yerde, dallarım gökte.