o toprak ki anadır
şehirlerin betonu altında
unutulmuş bir nefes gibi saklanır
o toprak ki bazen
yeniden doğmuş bir umuttur
kırlara yayılan yağmur sonrası rayiha
bazen de derinden gelen fısıltılar
o toprak ki
hatıralar labirentinin
külden bir hatırasıdır
kuraklık sızısıyla canlanır durulur
o toprak ki ruhumuzun üstünde
gölgesi uzun bir ağaç gibi
ölüp ölesiye büyütür
o toprak ki bir kere karışmıştır kanımıza
uğruna gömülürüz
o sevda ki topraktır
bedenimde durmadan
yeşeren bir umut gibi,
büyüyen bir hayat gibi.
o sevda ki zamandan
mekandan bağımsız
büyüyen bir tohumdur
o sevda ki kalbimi
okşayan sıcak bir el gibi
çaresizliğime derman,
yaralarıma şifa gibi.
o sevda ki topraktır
ruhuma kök salan,
beni hayata bağlayan.
o toprak ki
geleceğin umududur
yeni filizler verir
aşkla, sevgiyle
o toprak ki hayatın
kaynağıdır, özüdür
her dem yeniden
doğuşun müjdecisi
o toprak ki candır