Gözlerin aynasıdır kalbinin, derlerdi
Yalanmış, gördüğüm yalnız bir perdeydi.
Benmişim saklanan, benmişim kaçan
Kendimden bile saklamışım yaşanan.
Korku değil, sadece bir alışkanlık
Yüzleşmekten ürken, bitmeyen karanlık
Yol uzun, dikenli, yürünmez sanmıştım.
Şimdi anladım ki,
Geçmişin yüküyle
Gidilmez yarına.
Sırtımda taşıdığım her anı
Birer pranga, birer yalandı.
Aynaya baktım, yabancı bir yüz değil,
Kendimle tanıştım, yeni bir nefestim.
Artık saklanmak yok, kaçmak da
Yüzleştim kendimle, geçmişimle
Yarınlara umutla bakıyorum.