Her an biraz daha kendi olmaya çabalayan
Ve şehir biraz daha yabancı
Yalnızdır hayalleri ertelenmiş bir genç
Bilinmez umutla beklediği sabahları ne çok özlediği
Her çaba biraz uyanış.
Çok şeyleri gelecek için yaptım, gelecek
Oysa şimdiki ben yokmuş gibi geçiyor zaman
Ulaşmak, ulaşamamak gibi ayrı kaldım kendimden
Bir gün de yarına döndü, ben o yarını hiç sormadım
Her sessizlik biraz uyanış.
İşte bir ayna, kimler ki bakarken kendinden kaçıyorlar
Sonra maskelerle karışıyor kalabalığa
Belki de yarım kalmış bir hayata tutunuyorlar
Belki de her kabullendikleri, her vazgeçtikleri
Yavaşça bir uyanış.