Bir ışık vardı, inattı.
Karanlığa bir sözü vardı,
Vazgeçmek ona yasaktı.
O ışık bir mum gibi eriyordu.
Feda etmeye hazırdı kendini,
Yolunu kaybetmişlere,
Yüreği kararmışlara,
Bir umut olmak için,
Gülmeyi unutanlara.
Ama karanlık zalimdi.
Her ışığı söndürmek istedi.
Işık pes etmedi.
Direndi.
Karanlık daha da saldırdı.
Işığın gücü azalıyordu.
Titrek bir alev kaldı sadece,
Feda etmeye karar verdiğinde,
Bir el uzandı karanlıktan,
Ve ışığı korudu,
Karanlığa rağmen.
Işık yeniden doğdu.
Karanlıkta Feda
Tür:
Bir yanıt yazın