Güneşin Uykusu

Bir sabah ansızın çekilir perde
Güneş batmak bilmez bir yorgunlukla
Sıcaklığı küle döner, gölgesi kaybolur
Umutların yeşerdiği o ilk ışık
Söner, karanlık çöker dünyaya sessizce
Anlarsın sonra, her şeyin bir sonu var
Güzelliğin, gençliğin, tutkunun
Güneşin bile uykuya ihtiyacı var
Birikir içimde bir boşluk tarifsiz
Güneşin yokluğu bir ağıt gibi
Beklerim, umutla yeni bir şafak
Güneşin izleri kalır sadece tenimde
Yıllar geçse de unutulmaz sıcaklığı
Bir rüyadır sanki, bir hayal kırıklığı
Belki bir gün döner, belki de kaybolur
Güneşin uykusu derin bir özlem olur.