Gün Batımı Sızıları

Akşam çöker usulca şehre,
Gök kızıl, umutlar yine yede.
Yorgun ruhlar evine dönerken,
Bir anlık duraksar, geçmişi seyrederken.
Kalpte bir sızı, bir buruk anı,
Yeniden canlanır, yakar canı.
Gün batımı, içe dönüştür her yanı.
Hatıralar canlanır bir bir,
Kaybolan sevdalar, yiten ümitler.
Sessizce fısıldar rüzgar,
Geçmişin izleri, yüreğe ağır.
Şimdi sensiz bu şehir akşamında,
Yalnızlığın koyu gölgesi üzerimde.
Bir umutla beklerken yarını,
Gün batımı sızıları dinmez içimde.
Belki bir gün diner bu yara.