Sessizce düşer yapraklar
Rüzgarın fısıltısıdır bu
Yalnızlığa kanat açan
Uzaklarda bir ışık yanar
Kaybolmuş bir umut gibi
Gölgeler dans ederken
Gecenin koynunda saklıdır gül
Gizli bir aşkın simgesi
Karanlığa meydan okurcasına
Kalbin derinliklerinde yeşerir
Yıldızlar şahit olur sessizliğe
Rüyalar gerçeğe dönüşürken
Hasretle uzanır ellerim sana
Yokluğun bir bıçak gibi keser içimi
Gözyaşlarım karışır toprağa
Bir gün kavuşmak ümidiyle
Beklerim seni, ey geceye saklanan gül.