Adını çiziyor parmaklarım,
Camdaki buğunun hilesiyle.
Aşka inanmam ben, ruhum hasta,
Hasta hasta düşer kirpiklerime eylül rengi.
Bak ne güzel solmuş yapraklar yerde,
Bir yağmur vursun da gitsinler artık!
Adını kazıyor tırnaklarım,
Yenilmiş hayat niyetine.
Ruhum hasta,
Hasta hasta düşer gözlerime eylül rengi.
Ben her akşam pişman ölürüm.
Erken kararır akşamlarım,
Gölgesi düşer aynalarıma,
Yok olurum.
Eylül Utancıyla Gelen
Tür:
Bir yanıt yazın