Yüreğimin yorgun atlası
Sizden niye böyle çekinir oldum
Issız sahil köşe başları!
Yaklaşın hele yaklaşın
Söyleyin, söyleyin
Pas kokan anılarla!
Ah sizden ben niye böyle çekinir oldum!
Bilmiyordum ki meğer
Ben hem yolcuyum hem hancı
Ben ama hala sorarım kendi kendime
Bunca zaman niye böyle suskun durmuşum
Yaz yağmurları dinmiş, toprak kokusu sinmiş içime
Hatıralar bir bir canlanırken gözümde
Sanki bir sır perdesi aralanır usulca
Eylülün hüznü çökerken kalbime
Bir umut belirir sessizce
Niye peki bunca telaş
Niye bu garip telaş
Rüzgar gibi esen zaman
Eylül Tedirginliği
Tür:
Bir yanıt yazın