Eylül Dedikodusu

Yere düşen
sonbahar yaprağı telaşı
soruyorum kahve telvesinden
falcı kadının aynasından
geçmişe dönen hangimiz
Sokak lambalarına
hayaller asan
o genç adam nerede şimdi
umudum çoktan kırıldı
geleceğe açılan tüm kapılarıma
gölgeler sindi
Kaldırımdaki çatlakları
dolduran yağmur suyuyum
tesellin olacaksa
hiç çekinme
yüreğinin en derininden
hisset beni