Çocukluk geçti, o evler yıkıldı,
Yüzler değişti, zaman acımasız.
Elde kalan bir avuç anı sadece,
Solgun resimlerde saklı kalsın.
İlk aşkın heyecanı silinmiş çoktan,
O şarkılar susmuş, yollar ayrılmış.
Dostluklar paslanmış, mektuplar yanmış,
Hatıralar birer birer kaybolmuş.
Ne kaldı geriye bir bak hele?
Yüreğinde bir sızı, bir buruk tat.
Hayat denen bu garip yolculukta.
Dün sanki bir rüyaydı,
Bugün ise bir yanılsama.
Gelecek belirsiz sisler içinde,
Kader ağlarını örüyor usulca,
Her şey bir anı olacak sonunda.
Unutmak mümkün mü yaşananları,
O ilk hayal kırıklığını, o derin acıyı?
Her çizgi yüzünde bir öykü anlatır,
Geçmişin izleri silinmez asla.
Yüzleşmek gerek bazen aynayla,
Kabul etmek hayatın gerçeklerini,
Yeniden başlamak için cesaretle.
Değişmeyen tek şey,
Zamanın amansız akışı.
Her şey geçer, her şey unutulur,
Sadece anılar kalır yadigâr.