Eski Bahçenin Sesi

Güne başlarken yüzüme vuran
O eski bahçenin kokusu genzime dolan
Biliyorum bir sır saklıyor derinlerde
Hatırlattığı bir yaz var, hiç yaşanmamış
Rüzgarla fısıldayan yapraklar
Bir ninninin melodisi gibi usulca
İçimde büyüyen bir hasret bu.
Oysa çoktan unutmuştum
Toprağın sesini, çiçeklerin dilini
Şimdi yeniden öğreniyorum
Sanki ilk defa dokunur gibi.
Bir çocukluk düşü gibi beliriyor
Bilinmez bir geçmişin aynası sanki
Gözlerim dalıp gidiyor uzaklara
Umut yeşeriyor içimde yeniden
Bir kuşun kanadında taşınan
O bahçenin sırrı çözülüyor yavaşça
Hayatın kendisi belki de bu.
Öylece duruyorum, dinliyorum
Zaman duruluyor, her şey anlam kazanıyor
O bahçenin sesi yankılanıyor içimde
Bir davet bu, bir çağrı belki de
Yeniden başlamak için.
Baharla gelir, yeniden yeşerir.