Kim susturdu içimdeki şenliği, bilmem
Yeniden başlarken her şeye sıfırdan
Yüzümü asi, kalbimi yenik
Kimdi ismini bir söze saklayıp
Umutlara yelken açan uzaklara
Biz Eşik Çağı dedik ona, düşlerim, yaram,
Belki de gelecekti, ama o çoktandır
Bütün köprüleri yakmış gidiyordu
İçimde bir göçebelik, koşmalıyım
Duvarlara fısıldamalıyım özlemi ve ihaneti
Eşik Çağlı hayaller görmeliyim ya da birileri
Çare bulmalı içimi kemiren yalnızlığa
Kimse demiyorum, kimse beni duymaz
Yüreği kırık bir kuşsam hoyrat
Bir rüzgarın önünde, ki kaderim
Kanatlarımdan tutmuştu bırakıp giderken
Yine de bekliyorum onu, falcı
Kuşlara dönerken çaresizliğim
Aynı türküyü çalmaktan, loş
Sancılardan bıktım, gitmeliyim buralardan
İçimde dağılan zamanı topluyorum artık
Bıktım bıktım bıktım
Çaresizlik denizinde boğulmaktan.