Eksik Senfoni, Yorgun Besteci ve Sessizlik Koridoru

O notalara aşina bir ustaydı.
Yorgun bir beste düşledi.
Bestenin hayali dingin bir andı,
sesinde kayıp bir şarkı
bitmeyen
sessizlikle.
Bir usta gibi sustururdu notaları.
Ve elleri öyle büyük senfoniler için
hazırlanmıştı ki üstadın,
çalamazdı melodisini,
duyamazdı yankısını
sesinde kayıp bir şarkı
bitmeyen
sessizliğin.
O notalara aşina bir ustaydı.
Yorgun bir beste düşledi.
Ufaktı beste, küçücüktü beste.
Sükunete susamıştı beste
yorgundu ustanın zorlu yolunda.
Ve veda edip notalara usatası
girdi dinlenmiş bir çırağın ruhuna
sesinde kayıp bir şarkı
bitmeyen
sessizlikle.
Şimdi anlıyor ki notalara aşina usta,
usta gibi besteler mezar bile olamaz:
sesinde kayıp bir şarkı
bitmeyen
sessizlikte.