Aynalarda silinen bir günün ardından,
Belirsizleşen yüzler, yorgun bakışlar.
Cam kırıkları gibi dağılır anılar,
Her biri geçmişe tutunan bir yara.
Düş yorgunu suretler belirir bir anda,
Gelecek kaygısı siner her bir satıra.
Yalnızlık büyür içimde,
Sessizlik fısıldar derinde,
Umutsuzluk bir perde.
Gecenin koynunda kaybolan düşler,
Yarınlara dair solgun umutlar.
Yine de bir ışık ararım derinden,
Belki bir umut belirir bir yerden,
Yeniden doğar içimde coşkun hisler.
Yüzlerdeki çizgiler derinleşir her gün,
Yaşanan acılar iz bırakır usulca.
Maskeler düşer, gerçekler belirir,
Her bir yüz, ayrı bir hikaye anlatır,
Umutsuzluğun pençesinden sıyrılmak istercesine,
Yarının belirsizliğine tutunarak,
Güneşin doğuşunu bekler sessizce.