Ne kadar da hızlı geçti yine bir senem daha,
Yüzümde çizgiler artarken, ruhum çocuk hala.
Pastadaki mumlar birer birer sönerken sessizce,
Düşünüyorum, hangi yollardan geldim ben buralara?
Beklentiler, umutlar, hayaller hep bir arada,
Bir doğum günü daha, bir veda gençliğime adeta.
Hatırlıyorum ilk adımlarımı, ilk düşüşlerimi,
Şimdi daha sağlam basıyorum yere, biliyorum.
Ama içimde bir hüzün, bir burukluk var sanki,
Geçmişin hayaletleri dans ediyor usulca.
Belki de doğum günleri, bir muhasebe zamanı,
Yaptıklarımı, yapamadıklarımı düşünüyorum.
Yeni bir yaş daha eklendi ömrüme, kabul,
Ama sanki bir şeyler eksik, bir boşluk var içimde.
Belki de aradığım şey, zamansız bir tılsımdır,
Yeniden doğuşun, yeniden başlamanın müjdesi.