Can Kırığı

asıl büyük telaş benim
yakındaki
ben ki hiçbir kapıyı çalmadım
sabahın pus akşamın is
olduğunu biliyorum
asıl büyük telaş benim
yüzüme küssen de
yanağına düşürsen de sitemlerini
yüzüme küssen de ne kadar
o kadar hüznün ömrüme siniyor
hayallerimde yangının külleri
o kadar
hangi sabah içimi ısıtan sen değilsin
sen değil misin gizli bir nefes gibi
kirpiklerimde duran
yorulduğum her sabah
senin merhemin sürmüyor mu
kanayan yaramı
kederin gölgesinde kaybolduğum zaman
ellerimden usulca tutmuyor mu senin
tesellin