Uykusuz bir sabahın yansımasıdır yüzünde hüzün
Dün geceki kavganın izleri silinmiyor sanki
Sessizliğin ağırlığı çökmüş omuzlarına derinden
Bir veda busesi gibi dokunuyor ruhuma bu sükunet
Boğazında düğümlenen sözler, birer kurşun gibi
Sezgilerim fısıldıyor ayrılığın ayak seslerini
Birlikte ördüğümüz hayaller birer birer sökülüyor
Ellerimiz kenetlenmiş olsa da kalplerimiz uzaklarda
Bir cam kırığı gibi acıtıyor içimi bu belirsizlik
Yarın ne getirecek, kim bilir hangi limanlara savrulacağız
Gözlerin kaçamak bakışları ele veriyor her şeyi
Saklamak istediğin sırları okuyorum derinden
Belki de en doğrusu bırakmak, akışına teslim olmak
Bu karmaşık duygularla yüzleşmek zor olsa da
Artık ne mümkün eski coşkuyla sarılmak hayata
Ne de mümkün yalan bir mutlulukla avunmak
Gitmek mi zor kalmak mı, karar vermek güç
Ama biliyorum ki bir şeyler değişti içimizde
Dönüşü olmayan bir yola girdik sessizce
Aşkın ateşi sönüyor, külleri savruluyor rüzgarda
Veda vakti geldi, biliyorum
Elveda ey sevgili, elveda.