Cam Kenarında Unutulan

Adı, belirsiz
Rengi, solgun
Bir yaprak gibi düştü, bu kış
Önemsiz, kimsesiz.
O şimdi cam kenarında bir iz, bir leke
Bir parmak dokunuşuyla kaybolacak belki.
Ya yağmurda erir, ya da güneşte kurur
Hatıralar gibi silinir
Bir nefeslik ömrü.
Düşüşün sesi
Yankılanır boş sokaklarda sessizce.
Camdaki buğu
Ne varsa saklar
Pişmanlığı, umudu, gidişi, gelişi
Ne varsa saklar.
O şimdi camlarda
Bir gölgelik yerde mahpus,
Hâlâ mı bekliyor, bilinmez ki,
Unutulabilirsiniz.


Yorumlar

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir