Bir Yemin İptali Gibiydi

Bir yemin iptali gibiydi yaşandı bitti
Üzerinde durmuyorum
Yadırgadım, sisli hatırladım
Ne olduysa kendiliğinden sandım
Hemen hemen herkesten saklandım.
Sanki parmaklarımda sürekli
Sararmış, masaya bırakılmış bir mektubun buruşukluğu
Ola ki bir palyaçonun boyası karışmış kahkahasına
Yeni dökülmüş bir asfaltın katranı
Parmaklarımda sürekli
Bir yemin iptali gibiydi üzerinde durmuyorum
Kaldıysa kalmıştır bir iz gibi
Silik
Artık okunmayan bir levha
Paslanmış, eğri büğrü
Üzerinde bir harf hatası.
Yeşil bir bisiklet kapımın önünde
Bütün yaz
Bir yemin
Zincirini kimse yağlamadı
Sürüp getirmedi hiçbir kimse
Aslında yeşil de sayılmazdı pek
Parlayıp sönüyordu solgun bir zümrüdün renginde
Yani sabah serinliğini bahçede
Günortasını bahçede
Severek yaşayan bir tırtıl da denebilirdi ona
Çünkü sözler yalanla
Yalanlar sözle
Anlayınca bir gün ayrıldığını
Yazdırır her güne tatsız bir anıyı
Ama bir harf fazla gibidir bir cümlede
Aklın kalbin telaşına karşı
Vicdanın sesiyle çok uyumlu bir de.
Hadi sor deseler soramam
Bir denizi bırakıp bir göle gitmeyi
Yani bir kelebeği yoldan çeviren umut
Nedir ben kestiremem ki
Belki bir tesadüftür de ondan mı vefanın yeri
En karanlık yeri
En aydınlık yeri
Başlayan yeri
Bitmeyen yeri
Sezilmez zaten unutulmuş vefanın
Unutulmaz vefa ile bütün hikayeleri.
Gözlerim küstüm sana
Rüyalarım gözlerimin
Uykusunu benden çalan yabancı bir şehir gibi.