Belki Yarın

Umutsuzluğu tanımıyorum
Belki de tanırım, kim bilir
İçim…
İçimin içini anlamıyorum
Serçeler hariç…
Şarkıcı olacaktım eskiden ben
Sustum, susturuldum
Söylediklerim hep kifayetsiz
Hep manalı, anlamsız, bir boşlukta
Ses, diyorlar, bir şarkı söyle şu hayatın yüzüne
Duygulu olsun!
Bende yoksa ses, sokaktan dinleyip
Ve notaları aklıma kazıyıp, üstüne hayalleri, hislerimi
Taşmadan söylüyorum
Biliyorum, bilmez miyim bu şarkılarla
Kalpleri, ruhları
Isıtamayacağımı!
İşte onun için de içim kanayarak
Şarkımı bırakıyorum havaya
Belki yarın, belki de hiç…