Düşünce Sürgünü

ŞiİR GÖVDESİ
Ezeli bir soruyla açılır zihin kapısı,
Ufukta kaybolan bir düşünce deryası.
Her fikir bir tohumdur, toprağa düşse filizlenir,
Kimi göğe yükselir, kimi yerde sürünür.

Bir düşünce sürgünü başlar içimizde,
Yabancı bir diyarda, kendi özlemimizde.
Gerçek sanılan duvarlar ardında saklı,
Bir umut ışığı, sönmeyen bir merak aklı.

Hürriyet denen kuş, kafeste çırpınır durmadan,
Düşünce kanatları açılır, yükselir yaramazdan.
Sorgulamak yasaklanır, susulur bin bir nedenle,
Fikirler zincire vurulsa da, akar yine de.

Bir nehir misali, yatağını bulur eninde sonunda,
Zihinlerde yankılanan bir çağrı sonunda.
Düşünce sürgünü biter, vuslat başlar yeniden,
Gerçeğin aydınlığı, zihinleri aydınlatır derinden.