Şehir, birikir içimde, birikinti bir suskunluk
Yürüyorum yollarda, silik bir iz gibi
Adımlarımı sayıyorum, bitmeyen bir ritimle
Her köşe bir anı, her anı bir veda
Sanki ayrılık, bir giysi gibi üzerimde
Eskiyor, yıpranıyor, ama bırakmıyor beni

İçimde bir savaş, irade ile kader arasında
Hangisi daha güçlü, hangisi daha gerçek
Biliyorum, bir seçim yapmalıyım
Ya geçmişe tutunacağım, ya da geleceğe yürüyeceğim
Ama ayrılık, bir gölge gibi peşimde
Ne kadar kaçsam, o kadar yaklaşıyor bana

Belki de ayrılık, bir arınmadır
Bir yeniden doğuştur, yeni bir başlangıçtır
Kim bilir, belki de bu acı, beni güçlendirecek
Daha dirençli, daha kararlı yapacak
Ama şimdilik, sadece yürüyorum
Ayrılığın soğuk nefesi ensemde…