Uzanmış, düşüncelere dalmış yine;
Gözleri tavanda, hafiften kaymış;
Saçları dağılmış, yüzünde gölgeler;
Bir eliyle de alnını sıvazlıyor.
İçinde karmaşa var, hissediyorum;
Var, bende de var ama…
Yeter ki!
Kaybolmasın!
Böyle de düşünülmez ki!
Yüzünde bir sis perdesi sanki;
Anılar birer hayalet, geçmişten;
Gelecekse bir muamma, bilinmezlik;
Bekliyor bir ışık hüzmesi, belirmesini;
İçinde bir umut kırıntısı, parlıyor;
Umut var ama, acı da var içinde.
Yine de!
Pes etmesin!
Gözleri kapalı, derin bir nefes;
Bir ışık sızıyor aralıktan;
Yavaşça açılıyor gözleri;
Aydınlığa doğru, umutla.
Gelsin!
Yeniden doğmuş gibi bakıyor;
Sis dağılıyor, netleşiyor dünya;
Gülümsüyor hafifçe, içten;
Bir umut beliriyor yüzünde;
Hayata dönüyor yavaşça;
İleri!
Yürüsün!