Aşkın İpliği

Sanma ki derdim yalnızlıktan gayrı;
Ne çıkar kalabalık şehirlerdeyim?
Her köşe tanıdıksa?
Yine de bir boşluk var içimde.
Yokluğunda eriyecek miyim böyle?
Hoş, yalnızlık da güzeldir bazen, derler,
Ama sensiz geçen her an eziyet,
Bir ömür gibi uzar içimde.
Ben ki her gün seni biraz daha ararım,
Her nefeste adını sayıklarım,
Nasıl alışırım sensizliğe, söyle?
Aşkın ipliği çözüldükçe boğulurum.
Sanma ki derdim ayrılıktan ötürü;
Ne çıkar gönlüm kan ağlasa?
Yine de yaşarım sensiz, bilirsin.
Ah, dostum, derdim başka…
Yokluğun değil beni kahreden,
Var olup da olamamaktır seninle.