Arafta

Camdan bakıyor, öylece;
Rüzgar savurmuş saçlarını;
Elleri cebinde, bekliyor sanki;
Gözleri uzaklarda.
İçinde bir umut var, hissediyorum;
Var, benim de var ama…
Bilmem ki!
Böyle de beklenmez ki!
Belki de gelmeyecek.
Belki de çoktan geldi, geçti.
Belki de gelmesi gerekmiyordu.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir


©2026 Şiir, Şair ve Edebiyat - Çin Dizileri - keyifsizblog.com WordPress Video Theme by WPEnjoy