Bir rüyaya düştüm, uyanamadım
Gözlerim açık, lakin göremedim
Bir girdaba kapıldım, tutunamadım
Ne geçmişe döndüm, ne geleceğe erdim
Kendimi bu boşlukta bulamadım
Kayboldum bir anda
Düş sandım, yanıldım
Arafta kaldım
Ne bir ses duydum, ne bir nefes aldım
Bir labirentteyim, çıkış yolu aradım
Her köşe beni daha derine yolladı
Geçmişim silindi, geleceğim kayboldu
Ben kimdim, neydim, anılarım çalındı
Bu karmaşada benliğimi yitirdim
Bir hiçliğe dönüştüm, adımı unuttum
Ne gün doğdu, ne gece oldu
Zaman durdu, dünya sustu
Ben bir gölge, bir siluet oldum
Ne varım, ne yoğum, ne canlıyım, ne ölü
Bu arafta tutsak, çaresizce kaldım
Belki bir gün uyanırım bu rüyadan
Belki bir ışık belirir karanlıktan
Belki bir el uzanır bu boşluktan
Ama şimdilik sadece bekliyorum
Arafta, zamanın ötesinde