hacet yok anlatmasına akşamın sessizliğini
avuçlarımda sakladığım o kırık aynayı
rüzgarın fısıltısıyla gelen hüzün
kalbimin derinliklerinde yankılanan o boşluk
hacet yok anlatmasına akşamın sessizliğini
gözlerimde biriken yaşlar misali
unutulmuş bir şarkının yarım kalan bestesi
akşamla nasıl birsem öylece biriz
seninle her an seninle her nefes seninle her düş
ruhumuz yalnızlığa alışmış olmanın acısıyla yorgun
omuzlarımızda birer yük gibi anılar
ve sonra her zaman her insana
aynı şekilde sunulmayan
gerçeğin soğuk nefesi ensemizde
hacet yok anlatmasına akşamın sessizliğini
yüzümde beliren çizgiler kadar, içimde büyüyen hasret kadar
sen bana çaresizliğim kadar uzaksın