Bir şehir ki adı Abadi, duydum bir zaman,
Ne haritada yeri, ne de bir izi var.
Söylence derler, bir paralel âlem,
Orada da insanlar, bizim gibi dertli,
Lakin aşkları farklı, bir nebze modern.
Belki de oradadır kayıp sevdiklerim,
Belki de Abadi’de yeşerir umut yeniden.
Burada tükenen aşklar, orada başlar mı acaba?
Yoksa aynı yalanlar, aynı gözyaşları mı?
Bir kapı açılsa, gitsem Abadi’ye,
Görsem o modern aşkı, o farklı sevdayı,
Ve gelsem geri, buraya da taşısam.